Prymas Stefan Wyszyński (3 VIII 1901–28 V 1981) – arcybiskup gnieźnieński i warszawski, prymas Polski w latach 1948–1981, jedna z kluczowych postaci formujących duchowość kapłańską ks. Jerzego Popiełuszki i – obok Jana Pawła II – ważne źródło inspiracji dla Mszy za Ojczyznę. Fascynacja osobą i nauczaniem Wyszyńskiego skłoniła ks. Jerzego do wyboru warszawskiego seminarium duchownego; już jako kleryk uczestniczył on w spotkaniach z prymasem, słuchał jego kazań i traktował go jako wzór kapłana, pasterza i świadka wiary. Z rąk prymasa Wyszyńskiego przyjął 28 V 1972 r. święcenia kapłańskie. Momentem przełomowym w życiu ks. Popiełuszki była zgoda prymasa na jego wyjazd do strajkujących robotników Huty Warszawa (31 VIII 1980 r.); doświadczenie to otworzyło drogę do trwałego związku ks. Jerzego ze światem pracy i stało się jednym z istotnych etapów prowadzących później do żoliborskich Mszy za Ojczyznę. W homiliach podczas tych nabożeństw ks. Popiełuszko wielokrotnie odwoływał się do nauczania Wyszyńskiego, cytował jego teksty i interpretował je w odniesieniu do realiów stanu wojennego oraz kryzysu moralnego PRL. W tym sensie prymas Stefan Wyszyński pozostaje jednym z głównych współtwórców duchowego kształtu Mszy za Ojczyznę.
Bibliografia
Bogucki T., Drogi życia ks. Jerzego Popiełuszki. Duchowa sylwetka ks. Jerzego, wyd. broszurowe, bez r. i m. wydania.
Kindziuk M. „Pod wielkim wrażeniem Prymasa”. Wpływ kard. Stefana Wyszyńskiego na życie ks. Jerzego Popiełuszki, „Studia Prymasowskie” 10 (2024), s. 129–147.
Ks. Jerzy Popiełuszko, Słowa do Narodu. Kazania, modlitwy, zapiski z lat 1980-84, Kęty 1991.
Popiełuszko J., List 4, Bartoszyce, 7.03.68 r., w: Zapiski. Listy i wywiady ks. Jerzego Popiełuszki 1967–1984, red. G. Bartoszewski, Warszawa 2009.